De 'Kleine Prins' is achttien geworden

Tijdschrift van fidei donum priester Filip Cromheecke heeft een brede missie

Na enkele jaren jeugd- en parochiepastoraal zet Antwerpenaar Filip Cromheecke (49) de stap om als fidei donumpriester gezonden te worden naar het Aartsbisdom Salvador in de deelstaat Bahia/ Brazilië. Om vrienden en familieleden te informeren over het leven op de nieuwe werkplaats, wordt een nieuwsbrief gecreëerd. De nieuwsbrief krijgt de naam 'De Kleine Prins' en gaat dit jaar zijn achttiende jaargang in als een volwassen kwartaaltijdschrift met een missie.

'Fidei donum priesters zijn een uniek voorbeeld van een pastoraal van wisselwerking in onze kerk', vertelt Filip Cromheecke ons tijdens een vraaggesprek in zijn woning aan de Largo da Saùde in het historisch centrum van Salvador da Bahia. 'Daarom dacht ik eraan om een klein tijdschrift uit te geven in het startjaar 1991 toen ik hier in één van de parochies van de randfavelas terug kwam. Ik zette mijn eerste stappen toen in het kader van een kinderen- en jongerencentrum (Centro de Menor) die was uitgebouwd door mijn West-Vlaamse collega Michel Ramon. Eén van de medewerkers daar wou mij ondersteunen in het verder aanleren van het Portugees. Aangezien ik sinds mijn jeugdjaren veel interesse had voor de visie en de benadering van het verhaal van 'De kleine prins' van Exupéry, stelde ik voor om dat boekje in het Portugees samen te lezen. Zo dacht ik eraan mijn tijdschriftje die naam geven. Want straatkinderen hebben de capaciteit een prins te worden. Of zoals Luc Versteylen het ooit zei: Elk kind in de klas verdient een kroontje op zijn hoofd''

Het redactiewerk van De Kleine Prins wordt deels in Brazilië en deels in België verzorgd. De productie zelf van het drukwerk werd gedurende 16 jaren opgevolgd door de ouders van Filip. Filips vader kruidde het boekje met vrienden- en familienieuws, maar ook met stukjes geschiedenis van het Zuid-Amerikaanse continent en kerkkritische kanttekeningen. Zijn moeder stond - tot kort voor haar overlijden - in voor de verzending. 'Ik ben mijn vader en mijn moeder heel dankbaar dat ze zolang en met zoveel liefde de eindredactie en verzending van De Kleine Prins hebben verzorgd. Het was voor mij een weg om de zo noodzakelijke financiële steun te verzamelen voor vele projecten. Het tijdschrift gaf en geeft aan die milde schenkers een zicht op wat er met hun steun gebeurt. Het drukwerk komt terecht bij meer dan 550 abonnees. Op dit ogenblik hebben een aantal vrienden van me het redactiewerk overgenomen.'

Wie door de Kleine Prins edities van de voorbije jaren bladert merkt op dat het blad inderdaad niet enkel een nieuwsbrief is. Met zijn gemiddeld 32 pagina's is het een eigenzinnige missionaire uitgave. 'Dat was ook altijd de bedoeling en we krijgen daar goede reacties op.' zegt Filip. 'Ik was in België ooit lid van de redactieraad van het missionaire tijdschrift 'Wereldwijd' (nu MO-magazine). Ik vind het heel belangrijk dat de wereldwijde verbondenheid en de strijd van Noord en Zuid om een einde te maken aan onrecht en ongelijkheid concreet gestalte krijgen. De problemen van deze grootstad Salvador en die van de grote steden in Europa hebben veel met mekaar te maken. De manier waarop we daar in kerkverband mee omgaan evenzeer. Ik heb veel geleerd en leer nog veel van de kerk in het Zuiden en ik ben er dan ook van overtuigd dat onze diaconale pastoraal hier een leerschool kan zijn voor pastorale verantwoordelijken in Antwerpen of in andere steden in het Noorden.'

De thema's van het tijdschrift zijn heel wisselend. Natuurlijk is er de rode draad van de projecten waar Filip vandaag mee bezig is. Filip licht toe: 'Zo'n vijftien jaar geleden ben ik meer en meer geëngageerd geraakt in de gevangenispastoraal. Nu is die pastoraal mijn hoofdtaak als coördinator voor Bahia. Dat betekent een ruim takenpakket en evenveel boeiende pastorale uitdagingen. Het gaat niet alleen om het gevangenissysteem zelf. Maar om de families, de kinderen en vooral de kwestie van de maatschappelijke reïntegratie. Dat er zoveel mensen worden opgesloten heeft niet alleen te maken met de armoede zelf, maar ook met het feit dat een bepaalde groep burgers meent dat het makkelijker is mensen in een gevangenis te steken dan te zorgen dat er voor iedereen toegang is tot noodzakelijke voorzieningen en tot de arbeidsmarkt.' 'In het tijdschrift gaan we op die thema's in vanuit onze pastorale basispraktijk. Onze vrijwilligers worden bijv. in beeld gebracht. Meer en meer komen al die mensen aan het woord die met elk hun mogelijkheden en competenties bijdragen tot een andere wereld. 'De kleine prins' is niet de boodschap van de witte missionaris tussen de arme mensen, maar de weerklank van de inzet van mensen die in het kader van de gevangenispastoraal of in andere sectoren missionair bewogen zijn.

Is 'De Kleine Prins' enkel een tijdschrift over gevangenispastoraal in Bahia? 'Neen, reageert Filip, we geven evengoed pagina's vrij aan wat rond deze kwesties gebeurt op andere plaatsen, aan de strijd om de zorg voor de schepping, aan de zorg voor goede partnerrelaties in het kader van mijn deelname aan de werking van Mariage Encounter, aan de evolutie van de basisgemeenschappen en van de spiritualiteit van de bevrijding en de verrijzenis.'

Onlangs hield de redactie van 'De Kleine Prins' een enquête bij haar lezers. De tevredenheid bij de respondenten was groot. Hun boodschap was om verder te doen op de ingeslagen weg en ervoor te zorgen dat ook andere mensen die blijde boodschap zouden mogen lezen. Filip zelf besluit met te hopen 'dat op die manier de Noord-Zuid dialoog concreter vorm krijgt en dat er bijv. meer wisselwerking mag groeien tussen de fidei donumpriesters en de pastorale verantwoordelijken die in ons bisdom werkzaam zijn.'